|
Poniżej
publikujemy treść wystąpienia posła Filipa Kaczmarka podczas debaty na
forum Parlamentu Europejskiego w Strasburgu w dniu 13 listopada 2007 r. w
sprawie raportu posła Thierry'ego Cornilleta dotyczącego inicjatywy Komisji
Europejskiej skierowanej do Rady UE oraz Parlamentu Europejskiego odnośnie
przyjęcia wspólnej deklaracji - "Europejski konsensus w sprawie
pomocy humanitarnej".
,,Panie
Przewodniczący! Panie Komisarzu, Szanowni Państwo!
Frakcja
EPP-ED z zadowoleniem powitała inicjatywę Komisji Europejskiej skierowaną do
Rady Unii Europejskiej oraz Parlamentu Europejskiego w kwestii przyjęcia wspólnej
deklaracji w sprawie: "Europejskiego konsensusu w sprawie pomocy
humanitarnej". Unia Europejska jest przecież największym dawcą
pomocy humanitarnej na świecie, wydając na cele humanitarne w 2006 roku 2
miliardy euro, które pomogły ponad 100 milionom ludzi w 75 krajach.
Jednocześnie potencjał Unii Europejskiej nie jest w pełni wykorzystany, co
potwierdza chociażby ostatnie sprawozdanie OECD, wskazujące na niedoskonałości
strukturalne oraz pewne paradoksy działań UE.
Jednoznaczna
i wspólna deklaracja pomiędzy trzema najważniejszymi z instytucji
europejskich daje nam wyjątkową szansę na osiągnięcie politycznego
konsensusu w kwestii sposobu, w jaki Unia Europejska powinna reagować na coraz
bardziej kompleksowe sytuacje kryzysowe, mające miejsce na świecie. Dzięki
niej możemy wyznaczyć ramy i definicję pomocy humanitarnej oraz określić
zasady i strategię Unii Europejskiej w zakresie dostarczania pomocy
najbardziej potrzebującym.
Deklaracja
może się również przyczynić do stworzenia i prezentowania jednolitego
stanowiska UE na forach różnorodnych organizacji humanitarnych. Możemy dzięki
niej zwrócić uwagę na fakt, iż Unia Europejska nie jest skupiona, li tylko
na udzielaniu pomocy humanitarnej, ale jest równocześnie zaangażowana w
analizę przyczyn, dla których pomoc humanitarna staje się koniecznością.
Staramy się też, jeśli to możliwe, pomagać w znalezieniu odpowiednich
rozwiązań politycznych dla likwidacji owych przyczyn.
Uważam,
że sprawozdawca - pan poseł Cornillet dokonał bardzo udanej analizy złożonej
i skomplikowanej sytuacji, w jakiej dochodzi do udzielania pomocy humanitarnej
w ciągu ostatnich piętnastu lat.
-
Radykalna
zmiana charakteru konfliktów zbrojnych,
-
zwiększająca
się częstotliwość występowania klęsk żywiołowych, których skutki są
coraz bardziej bolesne,
-
zwiększająca
się liczba konfliktów wewnętrznych · a wraz z nią wzrost liczby
przesiedleńców,
-
nieprzestrzeganie,
a w wielu miejscach wręcz umyślne łamanie międzynarodowego prawa
humanitarnego,
-
rosnące
zagrożenia dla pracowników organizacji humanitarnych,
-
ale
także zwiększająca liczba podmiotów zajmujących się tematyką pomocy
humanitarnej - wszystkie te zjawiska stanowią nowe wyzwania przed Unią
Europejską oraz całą wspólnotą międzynarodową.
Zgadzam
się ze sprawozdawcą, że konieczność komplementarności, spójności,
skuteczności i koordynacji w zakresie technicznym i politycznym pomocy
humanitarnej Unii oraz jej 27 członków jest warunkiem sine qua non w podkreśleniu
statusu Unii Europejskiej jako głównego międzynarodowego dawcy pomocy
humanitarnej. Jest też warunkiem rozwinięcia silnej europejskiej polityki w
instytucjach międzynarodowych, adekwatną do udostępnianych przez Unię środków
budżetowych.
Pragnę
się również odnieść do tzw. "obowiązku ochrony" (responsiblity
to protect). Popieram opinię sprawozdawcy, iż Unia Europejska powinna podjąć
inicjatywę na rzecz urzeczywistnienia koncepcji "obowiązku
ochrony". Dając pierwszeństwo działaniom dyplomatycznym i
zapobiegawczym, wsparciu dla rządów w wypełnianiu ich obowiązku ochrony własnej
ludności, stosując ewentualnie środki nacisku - takie jak np. sankcje
dyplomatyczne, ekonomiczne, a pozostawiając środki przymusu - takie jak
interwencja wojskowa jako ostateczną alternatywę, wykorzystywaną jedynie w
skrajnych przypadkach, przy poszanowaniu i przestrzeganiu prawa międzynarodowego.
Dziękuję za uwagę."
|