|
Ojciec
Thaddeus, Nguy?n Văn Lý
Poseł
Filip Kaczmarek uczestniczył 30 września we wspólnym posiedzeniu Komisji
Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju i Podkomisji Praw Człowieka, na którym
przedstawiono kandydatury do tegorocznej Nagrody im. Sacharowa. Poseł
Kaczmarek był w grupie posłów, która zgłosiła kandydaturę Ojca Thaddeusa,
Nguy?n Văn Lý.
Urodził
się w dniu 15 maja 1946 r. Jest to ksiądz rzymskokatolicki i wybitny
wietnamski dysydent zaangażowany w liczne ruchy na rzecz demokracji, który za
swoją działalność został uwięziony łącznie na prawie 15 lat. W związku
z pozbawieniem wolności i ciągłym pokojowym protestem w 1983 r. został
uznany za więźnia sumienia przez Amnesty International.
Nguy?n
Văn Lý rozpoczął działalność dysydencką już na początku lat 70. W
latach 1977-1978 i od maja 1983 r. do lipca 1992 r. przebywał w więzieniu za
"sprzeciw wobec rewolucji oraz niszczenie jedności narodu".
W
dniu 17 maja 2001 r. ojciec Lý został aresztowany, a w październiku 2001 r.
skazany na kolejne 15 lat pozbawienia wolności za działalność związaną z
obroną wolności słowa. Na skutek nacisków międzynarodowych na początku
2004 r. ojciec Lý został zwolniony, ale nadal przebywa w areszcie domowym w
archidiecezji Hue.
W
dniu 8 kwietnia 2006 r. ojciec Lý współtworzył "Manifest dotyczący
wolności i demokracji dla Wietnamu". Sygnatariusze manifestu przyjęli później
nazwę "Blok 8406", od daty dokumentu.
W
dniu 15 kwietnia 2006 r. ojciec Lý i trzech innych księży opublikowali
pierwsze wydanie "Wolnego słowa" ("T? Do Ngôn Lu?n"),
podziemnego magazynu internetowego.
W
dniu 8 września 2006 r. ojciec Lý uczestniczył w utworzeniu Wietnamskiej
Partii Postępu (Đ?ng Thăng Ti?n Vi?t Nam).
Za
poparcie manifestu Bloku 8406 w dniu 30 marca 2007 r. został skazany na
kolejne osiem lat więzienia.
Rozprawę
transmitowała wietnamska telewizja, zezwolono na obecność zagranicznych
reporterów. Podczas rozprawy ojciec Lý próbował zakrzyknąć "Đ? Đ?o
C?ng S?n" ("precz z komunizmem"), jednak został natychmiast
uciszony przez stojącego za nim funkcjonariusza, który zasłonił mu usta.
Zapis wideo i zdjęcie zostały rozpowszechnione na całym świecie i przyciągnęły
uwagę międzynarodowej opinii publicznej.
Jako
sprawozdawca PE ds. Rogu Afryki i członek misji PE do tego regionu, poseł
Kaczmarek uczestniczył również w działaniach na rzecz uwolnienia
erytrejskiego dziennikarza Dawita Isaaka, który jest kolejnym
kandydatem do Nagrody im. Sacharowa.
Dawit
Isaak
Dawit
Isaak jest dziennikarzem, pisarzem i dramaturgiem. Urodził się w dniu 27 października
1964 r. Dwadzieścia dziewięć lat później jego kraj uzyskał nazwę państwa
Erytrea po długiej i krwawej wojnie o niepodległość. W 1987 r. Dawit Isaak
przyjechał do Szwecji jako uchodźca wojenny. W 1992 r. uzyskał szwedzkie
obywatelstwo.
Kiedy
Erytrea uzyskała niepodległość, Dawit powrócił do ojczyzny. Ożenił się
i na świat przyszły jego dzieci. Został współwłaścicielem pierwszej
niezależnej gazety w kraju, "Setit", gdzie pracował jako reporter.
Jednak niepodległość kraju okazała się krucha: w 1998 r. konflikt z Etiopią
niespodziewanie nasilił się ponownie, co doprowadziło do wyniszczającej
wojny granicznej. Dawit powrócił do Szwecji, chcąc zapewnić bezpieczeństwo
swojej rodzinie. Jego żona i troje dzieci dołączyły do niego w kwietniu
2000 r. Osiedlili się w Göteborgu.
Rok
później Dawit ponownie pojechał do Erytrei. Tej wiosny w stolicy państwa,
Asmarze, nasilała się działalność polityczna. Wojna graniczna zapoczątkowała
intensywną debatę polityczną. Grupa piętnastu członków gabinetu wystąpiła
między innymi z postulatem przeprowadzenia reform demokratycznych i dokładnej,
obiektywnej oceny wydarzeń, które doprowadziły do wojny. W maju, kiedy
postulaty piętnastu dysydentów nie zostały wysłuchane, umieścili oni swoją
krytyczną analizę w Internecie w liście otwartym. List opublikowano w wolnej
prasie, wraz z analizami, komentarzami i wywiadami z niektórymi spośród tej
grupy polityków. Następnie, podczas gdy uwaga wspólnoty międzynarodowej
skupiła się na tragedii World Trade Center, rząd zaatakował reformatorów.
W ciągu kilku dni aresztowano jedenastu z piętnastu polityków oraz dziesięciu
czołowych dziennikarzy wolnej prasy, w tym Dawita Isaaka, którego zatrzymano
w niedzielę rano w dniu 23 września 2001 r.
Jak
dotąd wobec żadnego z zatrzymanych nie wniesiono formalnego oskarżenia ani
nie przeprowadzono rzetelnego procesu. Dziennikarzy i polityków napiętnowano
jako zdrajców; ponadto dziennikarzy oskarżono o otrzymywanie pomocy
finansowej z zagranicy, co jest przestępstwem zgodnie z erytrejskim prawem
prasowym.
Od
czasu aresztowania Dawit prawie nie dawał znaków życia. W listopadzie 2001
r. ówczesny konsul honorowy Szwecji w Asmarze, Lis Truelsen, przez chwilę
widział go za kratami i zdążył zamienić z nim kilka słów. W kwietniu
2002 r. Dawit Isaak trafił do szpitala, co według amerykańskiej organizacji
prasowej Komitet Obrony Dziennikarzy (CPJ) było związane z obrażeniami
odniesionymi podczas tortur. W lecie 2004 r. ambasador Erytrei w Sztokholmie
Araya Desta powiedział w szwedzkim radiu publicznym, że Dawit ma się dobrze.
Jednak do tej pory ani jego rodzina, ani władze szwedzkie czy międzynarodowe
organizacje praw człowieka nie otrzymały pozwolenia na wizytę. Władze
erytrejskie utrzymują, że Dawit jest wyłącznie obywatelem Erytrei, a nie
Szwecji, dlatego sprawa ma charakter wewnętrzny.
W
styczniu 2009 r. w rezolucji w sprawie Rogu Afryki B6/033 2009 Parlament
Europejski zażądał natychmiastowego zwolnienia Dawita Isaaka i pozostałych
uwięzionych dziennikarzy. W dniu 20 lutego 2009 r. przewodniczący Parlamentu
Europejskiego Hans-Gert Pöttering wystosował do prezydenta Erytrei pismo, w
którym wyraził głębokie zaniepokojenie pogarszającym się stanem zdrowia
Dawita Isaaka i ponownie wezwał do natychmiastowego zwolnienia jego i pozostałych
dziennikarzy. Wezwał także władze Erytrei do wyrażenia zgody na to, by
Dawita Isaaka odwiedził w więzieniu urzędnik Komisji Europejskiej wraz z
lekarzem.
|
